Welkom

Het ‘Medisch Psychopedagogisch Centrum: Station kinderen Centraal, Halte voor Gezinnen’ staat voor een plek waar kindertherapeuten samen werken en samen zorg dragen voor kinderen en jongeren in ontwikkeling.

Medisch Psychopedagogisch’ staat voor de neurobiologische, psychologische en (ortho)pedagogische aspecten van de kindontwikkeling en voor het feit dat er in ons centrum onder meer een kinderpsychiater, kinderpsychologen en orthopedagogen werken.

Station kinderen Centraal’ verwijst ten eerste naar het station Antwerpen Centraal vanwege de nabije ligging, ten tweede naar het feit dat in ons werk steeds het belang van de kinderen centraal staat en ten slotte via station en trein naar sporen en wissels als een metafoor voor het pad waarlangs de kindontwikkeling zich voltrekt.

Halte voor Gezinnen’ staat dan weer enerzijds voor de grote aandacht die we hier hebben voor ouders en zorgcontext als onmisbaar deel van de oplossing en anderzijds voor het even kunnen stilstaan bij hun soms machteloos en hulpeloos gevoel wanneer geconfronteerd met de moeilijkheden van hun kinderen.

 

Wij bieden multidisciplinaire diagnostiek, behandeling en begeleiding van kinderen van 0 tot 18 jaar.

 

Visie

Wij vertrekken vanuit een integratieve visie op de ontwikkeling van het kind én van de ouders of andere zorgfiguren.

Een kind beschikt over aanlegfactoren (kwaliteiten, kwetsbaarheden en beperkingen) die sterk bepaald worden door genetica, het leven in de baarmoeder, de periode rond de geboorte en de eerste levensjaren. Wij zijn ervan overtuigd dat kinderen niet zo ‘maakbaar’ zijn dan wel eens gedacht wordt. Bovendien heeft één op de vijf kinderen een eerder ‘aparte’ ontwikkeling. In het bijzonder voor deze groep willen wij ons inzetten opdat die kinderen maximaal de kans zouden krijgen om hun sterktes te ontwikkelen en te leren omgaan met hun kwetsbaarheden.

Er is uiteraard geen groei mogelijk zonder vorm van relatie en men kan ook zeggen dat er geen relatie is zonder vorm van hechting. De eerste drie levensjaren en vooral de eerste negen maanden zijn erg bepalend voor het dominante type van hechting in de verschillende relaties die nadien worden aangegaan. Toch willen we benadrukken dat we gehechtheid steeds breed en in een dynamisch perspectief en wisselend ten opzichte van verschillende zorgfiguren willen benaderen.

De ontwikkeling van de zorgcontext is evenzeer een verhaal van sterktes en kwetsbaarheden. Zo zijn er de eigen voorgeschiedenis en de angsten, dromen en verwachtingen om een goede ouder/zorgfiguur te zijn. Zich hiervan bewust zijn en inzicht verwerven, daar kan aan gewerkt worden. Dit maakt dat de ontwikkeling van de zorgcontext dynamischer, meer ‘maakbaar’ en meer aanpasbaar is dan de kwetsbaarheden van het kind. Hierbij willen we dan wel weer benadrukken dat we ons ver weg houden van een rechtlijnig oorzaak-gevolg denken en ouders niet met schuld willen beladen. Ouders/zorgfiguren zijn immers in de eerste plaats een onmisbaar deel van de oplossing van problemen. 

 

Lees meer: Essay van Dr. Peter Nordin.

 

 

Onze praktijk